Foto: Foto:

Mijmeren!

Zoals u weet fiets ik regelmatig over de mooie Voordijk. Maar dit keer nam ik de Middeldijk. In mijn jongere jaren reed ik daar regelmatig en niet alleen met de fiets. Mijn ouders woonden namelijk aan de Ponder, nabij de Bakkersdijk op Smitshoek. Al fietsend droomde ik weg naar die tijd. Het was toen een dijk met aan weerszijden gras, land- en tuinbouw. Parallel aan de dijk was een weggetje, waar in de avonduren regelmatig auto's stonden geparkeerd. De ramen van die auto's waren menig keer beslagen. Een aantal van u zal dat herkennen of heeft daar ook gestaan. Mooie tijd.

Net toen mijn eigen avonturen binnenkwamen, werd mijn mijmering verstoord door toeterende geluiden. Het waren vrachtauto's die claxonnerend over de Koedood, via de Essendijk naar de Portlandse Baan gingen. Het was een prachtig gezicht. Ik was dus getuige van de Truckrun.

Zaterdag 13 juli werd dit evenement voor de negende keer gehouden. De truckrun is een jaarlijkse rondrit. Mensen met een verstandelijke beperking mogen als bijrijder meerijden op een vrachtwagen. Het was een prachtig gezicht om al die genietende gezichten te zien. Vandaag was het weer hun dag. Een dag waar ze ongetwijfeld een jaar lang naar hebben uitgekeken. Een dag waarop alleen geluk telt.

Een dag waarop alleen geluk telt

Wat doen de organisatoren van de Truckrun dat toch elk jaar weer goed. En wat mooi dat zoveel bedrijven hun trucks en chauffeurs belangeloos beschikbaar stellen. Dat sponsoren er voor zorgen dat ze niets te kort komen. Op zo'n dag kan er helemaal niets fout gaan. Op zo'n dag laten velen zien dat het een kleine moeite is om je medemens een groot plezier te geven. Even geen gezeur over afval scheiden. Even geen aandacht voor wel of geen Windmolens en even geen tijd om ergens je vraagtekens bij te zetten of op tegen te zijn. Dat zou eigenlijk normaal moeten zijn. Maar goed dit soort momenten zijn er om te koesteren. Ook al is het maar voor één dag. Je maakt een heleboel mensen er blij mee.

Nog geen tien minuten later zag ik ineens een ander kant van de mens. Ik fietste namelijk langs de rij auto's die ruim tien minuten hadden moeten wachten op de doorkomst van de Trucks. Ja TIEN minuten. Daar zag ik weinig genietende gezichten. Ongeduldig werd menig mobieltje in de hand genomen om te kijken wat de oorzaak was van dat LANGE wachten.

Is toch niet erg om tien minuten op te offeren om je medemens met een verstandelijke beperking de dag van het jaar te gunnen. Nee toch!. Over een paar jaar als ik weer over de Middeldijk rijd, heb ik weer iets om over te mijmeren.

ongeduldig werd menig mobieltje ter hand genomen

Meer berichten